Wspomożycielka


Wspomożycielka wiernych

 

Ksiądz Bosko często powtarzał: „Zaufajcie Maryi Wspomożycielce, a zobaczycie, co to są cuda!” Nie były to tylko pobożne słowa. Sam niejednokrotnie doświadczał w swoim życiu interwencji Maryi Wspomożycielki i dzięki Niej dokonywał wielu cudów.

Nowenna do Wspomożycielki ma charakter dziewięciodniowej modlitwy, dla uproszenia jakiejś szczególnej łaski. Ksiądz Bosko sam ułożył tekst nowenny i zalecał ją, zapewniając: „Praktyka, którą wam najbardziej zalecam, to ucałowanie medalika Najświętszej Wspomożycielki i wzywanie Jej pomocy aktem strzelistym: Maryjo Wspomożenie Wiernych, módl się za nami oraz pobożne odprawianie nowenny do Niej. Kto ufa Matce Bożej, nigdy nie dozna rozczarowania”.

 

Cudowny medalik Maryi Wspomożycielki Wiernych, który ks. Bosko rozdawał proszącym go o modlitwę - był jego szczególnym błogosławieństwem, któremu towarzyszyły liczne cuda.

 

Po wystawieniu bazyliki pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożenia Wiernych św. Jan Bosko zaczął rozpowszechniać także medaliki pod tym tytułem (od roku 1866). Postać Matki Bożej była na nich wzorowana według obrazu w głównym ołtarzu bazyliki. Święty rozdawał je tysiącami, a niezwykłe łaski zwiększały ich popyt.

Nowenna do Maryi Wspomożycielki Wiernych

Przez 9 dni Nowenny prośbie o łaskę towarzyszą następujące modlitwy:

  • Ojcze nasz...

  • Zdrowaś Maryjo...

  • Chwała Ojcu...

  • Chwała i dziękczynienie bądź w każdym momencie, Jezusowi w Najświętszym, Boskim Sakramencie.

  • Witaj Królowo Matko Miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj. Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy. Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto orędowniczko nasza, one miłosierne oczy na mas zwróć. A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo.

  • Maryjo, Wspomożenie wiernych - módl się za nami.

  • Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik strapiony staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen.

Ksiądz Bosko, odprawiającym nowennę, zalecał następujące dyspozycje ducha: nie pokładać nadziei w człowieku, a jedynie w Bogu; swoją wiarę oprzeć na Chrystusie Sakramentalnym, który jest źródłem wszelkiej łaski, dobra i błogosławieństwa oraz na wstawiennictwie Maryi, w której Bóg pragnie okazać swoją moc i chwałę; być gotowym przyjąć wolę Bożą.

Określił także warunki odprawiania Nowenny:
  • sakramentalna Spowiedź i Komunia Święta;

  • ożywić swoją wiarę w Chrystusa Eucharystycznego i nabożeństwo do Maryi Wspomożycielki Wiernych;

  • złożyć ofiarę na dzieło salezjańskie, lub apostolsko zaangażować się w dzieło wychowania młodzieży, jeśli otrzyma się upragnioną łaskę.

Zachęcamy także do tego, aby podzielić się własnym świadectwem o łaskach i cudach wyproszonych za wstawiennictwem Maryi Wspomożycielki Wiernych. Można pisać do nas na adres mailowy: strona@salezjanie.pl.

Nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki sięga początków chrześcijaństwa. Jak tylko zaczął rozwijać się wśród wiernych kult Matki Zbawiciela, równocześnie ufność w Jej przemożną przyczynę u Syna nakazywała uciekać się do Niej we wszystkich potrzebach życia. Tytuł Wspomożycielki Wiernych zawiera w sobie wszystkie wezwania, w których Kościół wyrażał Najświętszej Maryi Pannie potrzeby i troski swoich dzieci.

7 października 1571 r. oręż chrześcijański odniósł decydujące zwycięstwo nad flotą turecką, która zagrażała bezpośrednio desantem Italii. Na pamiątkę tego zwycięstwa papież św. Pius V włączył do Litanii Loretańskiej nowe wezwanie "Wspomożenie wiernych, módl się za nami".

12 września 1683 r. król Jan III Sobieski rozgromił pod Wiedniem Turków. Jako podziękowanie Matce Bożej za to zwycięstwo, papież bł. Innocenty XI w roku 1684 zatwierdził w Monachium, przy kościele św. Piotra, bractwo Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, rychło podniesione do rangi arcybractwa.

W roku 1816 tytuł Matki Bożej Wspomożenia Wiernych wchodzi do liturgii Kościoła, kiedy papież Pius VII ustanawia święto Matki Bożej pod tym wezwaniem na dzień 24 maja, jako podziękowanie Matce Bożej, że właśnie tego dnia, uwolniony z niewoli Napoleona, mógł szczęśliwie powrócić na osieroconą przez szereg lat stolicę rzymską.

Wielu świętych miało szczególne nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych. Słynny Jej wizerunek w Turynie został namalowany na zamówienie św. Jana Bosko, który oprócz salezjanów założył także zgromadzenie sióstr Córek Matki Bożej Wspomożenia Wiernych.
Wielkim czcicielem Matki Bożej Wspomożycielki był salezjanin, prymas Polski, kardynał August Hlond. Nie mniej żarliwym apostołem Maryi Wspomożycielki był jego następca, kardynał Stefan Wyszyński. 5 września 1958 roku dzięki jego staraniom Episkopat Polski wniósł do Stolicy Apostolskiej prośbę o wprowadzenie święta Maryi Wspomożycielki Wiernych w liturgicznym kalendarzu polskim. Episkopat Polski chciał w ten sposób podkreślić, że naród polski nie tylko wyróżniał się wśród innych narodów wielkim nabożeństwem do Najświętszej Maryi Panny, ale że może wymienić wiele dat, kiedy doznał Jej szczególniejszej opieki.