Św. Roch


"Ci, którzy zostaną dotknięci zarazą,

a będą wzywać na pomoc św. Rocha,

jako swego pośrednika i orędownika, będą uleczeni".

 

Św. Roch najczęściej przedstawiany jest jako pielgrzym w łachmanach. Pątnikowi towarzyszy pies. Święty jest patronem w chorobach zakaźnych, opiekuje się aptekarzami, lekarzami, ogrodnikami, więźniami oraz szpitalami. Chroni również od zarazy bydło i zwierzęta domowe.

Żył w XIV w. Jego ojczyzną była Francja. Od młodości pragnął naśladować Chrystusa w sposób doskonały. Sprzedał więc cały majątek, a pieniądze rozdał ubogim. Niedługo potem wyruszył w pielgrzymkę do Rzymu. Jednak drogę zagrodziła mu epidemia dżumy, która wybuchła w jednym z włoskich miast. Obdarzony przez Boga darem uzdrowienia niósł pomoc chorym i umierającym. Troszcząc się o zadżumionych, zaraził się tą straszną chorobą. Słaniając się na nogach z gorączki i wycieńczenia, udał się w ustronne miejsce, by tam w samotności oddać ducha Panu. Bóg jednak poprzez anioła zesłał mu uzdrowienie. Roch dalej mógł nieść ludziom pomoc. Jednak władze pewnego miasteczka, do którego przybył, postawiły mu zarzut szpiegostwa i wtrąciły go do więzienia. Tam przetrzymywano go pięć lat. Zmarł wyczerpany torturami, głodem i zimnem.
Po jego śmierci na ścianie lochu, w którym był więziony, znaleziono napis głoszący, że ci, których dotknie zaraza, będą uleczeni, jeżeli wezwą pomocy św. Rocha.